අයිස්ක්‍රීම් වෙළෙන්දෙක්

 අයිස්ක්‍රීම් වෙළෙන්දෙක්

පාරේ මහළු වෙළෙන්දෙක් අයිස්ක්‍රීම් විකුණමින් සිටී. එය දුටු තරුණයෙක් ඔහු වෙත යයි.

වෙළෙන්දා: “එන්න, එන්න, මහත්තයා, මේවා මැජික් අයිස් ක්‍රීම්”
තරුණයා: “වෙන්න බෑ”
වෙළෙන්දා: “මහත්තයා රස බලන්න කැමති දේවල් දෙකක් කියන්න, මේ අයිස් ක්‍රීම් එකේ ඒ රස එයි”
තරුණයා: “අඹ, පැපොල්”
වෙළෙන්දා අයිස්ක්‍රීම් එකක් දෙයි. එහි එක පැත්තක් ලෙවකා බලන ලෙස ඔහු කියයි.තරුණයා එසෙ කරයි. ඔහුට අඹ රස දැනෙයි.
තරුණ‍යා: “කෝ එතකොට පැපොල් රහ”
වෙළෙන්දා: “අනික් පත්ත හරවලා කන්නකෝ”
තරුණයා එසේ කරයි. ඔහුට පැපොල් රසයද දැනේ. නමුත් තවමත් ඔහු මේවා මැජික් අයිස්ක්‍රීම් ලෙස පිලිගන්නට අකමැතිය.
වෙළෙන්දා: “මහත්තය තව මොනවටද කැමති?”

ඇම්ඩාගේ වැඩක්

ඇම්ඩන් කතා 01....

මේ සිද්ධිය වූයේ ඇම්ඩන් කුඩා කලය.

ඇම්ඩන්: “අප්පච්චී, අප්පච්චී, කැරි කියන්නේ මොනවද?”

පියා: (මඳක් කල්පනාකර ) “ආ මේසේ උඩ කෑම තියලා කියලා”. ඇම්ඩන් ඔලුව වනා එය පිළිගනී. පසුවදාද ඔහු දුවගෙන එයි.

ඇම්ඩන්: “අප්පච්චී, අප්පච්චී, හුත්තිගෙ පුතා කියන්නේ කවුදා?

පියා: (මඳක් කල්පනාකර ) “ආ ඒ පල්ලියේ සුවාමිටනේ” ඇම්ඩන් ඔලුව වනා එය පිළිගනී. පසුවදාද ඔහු දුවගෙන එයි.

ඉන්ටවිව් එකේදි

 ඉන්ටවිව් එකේදි

Interviewer: මොකක්ද ඔයාගේ උපන් දිනය?
සිරිපාල : ඔක්තෝම්බර් 13.....
Interviewer: මොන අවුරුද්දෙද?
සිරිපාල : හැම අවුරුද්දෙම.......

Interviewer: ඔයාට කියන්න පුලුවන්ද වචන 100 ක් අඩන්ගු වෙන වචනයක්?
සිරිපාල : මොකද බැරි සර් තැපැල් පෙට්ටිය.....

සිරිපාල පිට රට ට්‍රිප් එකක් ගිහින් ඇවිත් වයිෆ් ගෙන් අහනවා......
සිරිපාල : මම ෆොරිනර් කෙනෙක් වගෙද පේන්නේ?
වයිෆ් : නැහැ ඇයි....
සිරිපාල : නැහැ මම ලන්ඩන් ඉන්න කොට ඒහේ ගැනියෙක් මගෙන් ඇහුවා මම ෆොරිනර් කෙනෙක්ද 
කියලා.......

ඇමෙරිකාවේ ඉදන් මෙහෙ සිරිපාල ලාගේ ගමට ආපු සුද්දෙක් සිරිපාලට හම්බ වුනාලු 
tourist : මේ ගමේ "වැදගත්" අය ඉපදිලා තියෙනවද?
සිරිපාල : අනේ නැහැ මේහෙ ඉප දෙන්නේ ඔක්කොම පොඩි බබාලානේ සෑර්....

Lecturer: සිරිපාල ලියනවා බලන්න ගාන්ධි ජයන්තිය ගැන.....
සිරිපාල : මම දන්න විදිහට ගාන්ධි හොද කෙනෙක් ඒත් මේ ජයන්ති ගැන නම් කියන්න දන්නේ 
නැහැ...

දවසක් සිරිපාල වයිෆ් එක්ක ත්‍රිවිල් එකකින් යනකොට ත්‍රිවිල් මල්ලි කණ්නාඩිය හැදුවලු,,
තමුසේ හදන්නේ කණ්නාඩියෙන් මගේ වයිෆ්ව බලන්න නේද?මෙන්න මේහෙ පිටිපස්සට එනවා මම එලවන්නම්,නැත්තම් තමුසෙ අයෙත් මගෙ වයිෆ් දිහා හොරෙන් බලයි

Interviewer: දැන් ඔයා හිතන්න ඔයා ඉන්නේ 3 වෙනි තට්‍ටුවේ කියලා...ඔයා ඉන්න තට්‍ටුව දැන් 
ගිනිගන්නවා ඔයා කොහොමද බේරෙන්නේ...
සිරිපාල : හරි ලේසීනේ මම හිතන එක නතර කරනවා....

සද්දේ නැති පවර් පොරක්

කම්පියුටරයක පවර් සප්ලයි යුනිට් එක කරදරකාරයෙක් නේද? ( ඇයි වදේ හැම තිස්සෙම සද්දේ දාගෙන වැඩනේ) ඔව් ඔව් බොලව් දන්නවා....අපේ හොදටනේ ඕකා ඔය සද්දේ දාගෙන සිසිලන ෆෑන්(සිසිලන ෆෑන් කිව්වේ කූලින් ෆෑන් බන්) එකක් දෙකක් කරකවන්නේ....බොලා දන්නවද Thermaltake කියලා  සමගමක් (www.thermaltake.com)පට්ටම පට්ට විසදුමක් හොයාගෙන තියෙනවා මේකට....මෙයාලා පවර් සප්ලයි එකක් දලා බන් කූලින් ෆෑන් නැති....එකේ තියෙන්නේ හීට් පයිප්පයි(පයිපයි නෙවෙයි බන් පයිප්ප)...ඇලුමිනියම් කේස් එකකුයි....ඇතුලේ තියෙන රස්නේ එලියට යවන්න ඒකට පුලුවන් කියලායි කියලා තියෙන්නේ....

උබලා දන්නවනේ සීපීයූ එකේ වේගය වැඩි වෙන තරමටම උෂ්ණත්වයත් වැඩි වෙනවා කියලා.....ඒකනේ බන් 

යාලුවෝ දෙන්නා සහ මාලු

යාලුවෝ දෙන්නා සහ මාලු

ඔන්න එකොමත් එක රටක හිටියලු යාලුවෝ දෙන්නෙක්,,,එක්කෙනෙක් සිරිපාලලු,,අනිත් එකා සෝමපාල........

සිරිපාල - මේ බඩගිනි බන් යමුද කන්න...

සෝමපාල - ඔව් යමු බන් මටත් බඩ ගිනී....

(යා ලු වෝ දෙ න් නා කෑ ම ක ඩේ ක ට ගො ඩ වෙ යි......)

සිරිපාල - උබ මොනාද කන්නේ......

සෝමපාල - පාන් කමු බන්......

සිරිපාල - වේටර් මල්ලී අපිට පාන් ගේනන...

වේටර් - මහත්තයාලට ඕන මස්ද ,මාලුද ?

සෝමපාල - ඇයි පාන් නැද්ද?

අමරණීය මරණයකට

ඇත්තටම මිනිස්සු හරි පුදුම ජාතියක් නේද?වෙලාවකට හරිම සතුටින් ඉන්නේ වෙලාවක හරිම දුකින්...තව සමහරු කෙනෙක් දුක් වෙනවා බලාගෙන හිනා වෙනවා.....ඒ වගේ අයට අපි කියනවා " මූ නම් මහා කාල කන්නියෙක් වෙන එකෙක්ට දුකක් දැනුනම හිනා වෙනවා" කියලා.....තව සමහරු කෙනෙක් දුක් වෙනකොට ඒ කෙනාට දුක නැති කර ගන්න උදව් දෙනවා..."අන්න ඒ වගේ අයට අපි කියනවා....නියම කෙනෙක්......මනුස්සකම  උපරිමයට තියෙන මිනිහෙක්" කියලා.......කොහොම නමුත් ඔයා මොන වගේද මම මොන වගේද කියලා අපි හිතලා බලන්නේ බොහෝම කලාතුරකින් ඒක තමයි අපේ හැටි....අපිට අනුන්ගේ වැරදී ඕන තරම් පේනවා නමුත් අපිට අපේ වැරදි පේනවද?අන්න ඒකයි ප්‍රශ්නේ...........

අපේ උරුමය නේද බොලව්

පුරාවස්තු යනු පැරණී ලාන්කීය ජනයා හා ඔවුන් අයත් සමාජයේ කියුම් කෙරුම්,ඇවතුම් පැවතුම්,ඇදහිලි,විශ්වාස යනාදිය පිළිබද ජීවමාන සාධකයි;නොහොත් දැයක ජීවනාලියයි.ගහකොළ සතා සිව්පාවගෙන් තොර පරිසරයක් හා ඉතිහාසයට දෙස් දෙන පුරාවස්තු වලින් තොර වූ දැයක් හා දේශයක් සන්ස්කෘතියක හා පාරිසරික කාන්තාරයක් වීම නොවැළැක්විය හැකිය.රටක සන්වර්ධනය යනු හුදෙක් මහා මාර්ග,කර්මාන්ත,ගමනාගමනය,ඉදිකිරීම්,යනාදී යටි තල පහසුකම් වලින් ස්වයන්පෝෂිත වීම පමණක්ම නොවේ,සාරධර්ම ඇතුලු අධ්‍යාත්මික ගුණවගාවත්,මානව සන්වර්ධනයත්,ස්වාභාවීක පරිසරයත් එහි නොබිදිය හැකි, නොබෙදිය හැකි කොටස් වේ..කෙතරම් යටිතල පහසු කම් අතින් ස්වයන්පෝෂිත වුනත් එම පහසු කම් අත් විදින ජනයා හරසුන් බෙළහීන අධ්‍යාත්මික අතින් සන්වර්ධනය නොවූ පිරිසක් නම් එම සන්වර්ධනයේ ප්‍රතිඵල පළවත් ලෙස අත්විදිය නොහැකි අතරම එවැනි අධ්‍යාත්මික සන්වර්ධනයකින් තොර සන්වර්ධනය,සන්වර්ධනයක් ලෙස අර්ථ ගැන් වීමටද නොහැකි වේ...එබැවින්....

ආදරය,ජීවිතය සහ ඔබ

ආදරය මොනවගේද? හ්ම්ම්ම්ම් ආදරය හරි අමුතුයි...ආදරය පුදන්න වගේම ලබන්නත් පුලුවන්..මේ ලෝකේ පවතින්නේ ආදරේ නිසා.....විටක ආදරේ මිහිරි වන අතර විටක අමිරි බවක් ඇතිවේ..මේ අමිහිරිබව තුළ ඇති ක‍ටුකත්වය...ඇතැමෙක් ආසාවෙන් විදී...ඇතැමෙක් ආසාවෙන් විදවති....තවකෙක් සිනාසෙයි...තවකෙක් හඩයි...තවකෙක් සිනාසෙයි..තේරුම් ගැනීමට නොහැකි ගැඹුරු හැගීමකි ආදරය....ආදරය විශ්වකෝෂයකි...එකින් එක පි‍ටු පෙරලා කියවිය යුතුය...ලබනා අත්දැකීම් හරි අගනේය....මිල කළ නොහැකිය...ආදරය තුල හැම දේම ඇත බොහෝවිට නැත්තේ තේරුම් ගැනීමයි....ආදර කර බලන්න....හරි සුන්දරයි....විදවන්න පුලුවන්නම් ඇතමෙක් කියයි....ඇත්තටම ආදර කර බලන්න එය සුන්දරයි....කලාත්මකයි...ආදරයට ඔබව කවියෙකු කල හැක....මිනිමරුවකු කල හැක...පොසතෙකු කල හැක...දුප්පතෙකු කල හැක.....ආදරය කර බලන්න ලබාගත හැකි දේ බොහෝය......ආදර පුදකරන්න......ලබාගත හැකි දේ බොහෝය.....කරුණු එසේය නමුත්...

ජීවත් වෙන්න වැඩි කාලයක් නැහැ බොලව්

ඔන්න මට අද හිතුනා තවත් වැදගත් වෙයි කියලා හිතන අදහස් ටිකක් මේ විදිහට අපේ  Dustbin  සහෝදරයන්ට දෙන්න ඕනා කියලා......ඔන්න එහෙනම් පටන් ගත්තා........හරි මෙහෙමයි.....මෙහෙම මම කතාව පටන් ගන්නම් කෝ.......
අපේ බුදුහාමුදුරුවන්ගේ පළමු රහතුන් වහන්සේලා අමතා කල දේශනාව ඔයාලට මතක ඇති නේ? "මහණෙනි,ගම් නියම් ගම් හී සැරි සරන්න,මුල,මැද,අග පිවිතුරු වු නිරවුල්වු දහම් දෙසන්න,,දෙනමක් එක මග නොයන්න"......මේ උන් වහන්සේගේ පළමු දේශනාව.......ඔයාලට මතකද

බස් ඒකෙදි සිද්ධියක්

මචන් මම මේක බස් ඒකෙදි දැකපු දෙයක් නිසා ලියන්නේ..මෙන්න මේකයි සිද්ධිය..මම රෑ 7.00 ට විතර ගෙදර එන්න..බස් එකට නැග්ගා...බස් එක ටික දුරක් යන කොට යාචකයෙක් බස් එකට නැගලා..සුපුරුදු විදියට හිගමන් යදින්න පටන් ගත්තා..ඔය වෙලාවේ තමයි..මගේ ඉස්සරහා ෂීට් එකේ හිටපු ජොඩුව කතා කරන දෙයක් මට ඇහුනේ..(හොරෙන් අහන් හිටියෙ නැහැ ඇහුනා හොදේ....)කෙල්ල මොකක් හරි ඉල්ලනවා මට ලාවට වගේ ඇහුනා..මට ඉල්ලපු දේ මීටර් උනේ කොල්ලා දීපු උත්තරේට...මේ වෙලාවේ සල්ලි නැහැ බබා..දැනට ඕක තියාගන්න අපි ඒ ෆෝන් එක පස්සේ ගමු...කෙල්ල කොල්ලගෙන් දතක් ගලවන්න හදනවද කියලා මට හිතුනා...ඔන්න ඔය වෙලාවේ තමයි..යාචකයා මන් ලගට ඇවිත් මහත්තයෝ කිව්වේ...මොනවා උනත් මොකද කියලා මම ඔන්න රුපියල් දහයක් දුන්නා..මැන්ස් ලග අම්බානට කසිප්පු ගදයි...